Toch maar weer de politiek

Rita Verdonk heeft meer voorkeurstemmen dan Mark Rutte. Gefeliciteerd. Rita op de tweede plaats en toch goud. Ik zou zeggen: "nou, interessant maar de leider is en blijft Mark Rutte. De partij heeft zwaar te lijden gehad en nu gaan we als een eenheid verder". Rita ziet en voelt dat anders. Op bijna orgastische wijze laat zij volk en vaderland weten hoe ze onder de indruk is van de persoonlijke overwinning op haar leider. Op de vraag van het verzamelde journaille of het consequenties zal hebben voor de partijleiding, geeft ze geen duidelijk antwoord maar zegt ze deze ongekende victorie eerst te willen laten bezinken en zich te beraden over het vervolg. Een illustrerender voorbeeld van conflict-creëring heb ik zelden waargenomen. Hoe gooi ik de knuppel in het hoenderhok, hoe kleineer ik mijn collega, hoe verneder ik mijn baas, hoe verwar ik de achterban. Niets is Rita te dol. Is ze sluw? Is ze berekenend? Is ze dom? Ik houd het maar op het laatste. Anders zou je haar nog gaan haten ook. En Mark? Mark wenst Rita proficiat en, nog iets, hij vindt het helemaal niet vervelend. Dat noem ik nog eens fair play of is het gewoon emotieloos gelogen. Ik houd het maar op het laatste. Anders zou je hem nog gaan bewonderen ook.

Rita is specialist in het afvoeren van ongewenste vreemdelingen. Dat lukt haar vrij aardig. Het is wachten op het moment dat Rutte verdwijnt. De meeste stemmen gelden, toch?

Mediation en verkiezingen

Morgen zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer. De chaos en de verwarring zijn compleet. Kiezers blijven zweven. Lijsttrekkers doen geen enkele poging om duidelijkheid te verschaffen. Het spel wordt op de persoon gespeeld, de inhoud komt slechts zijdelings aan bod. In een poging om een verantwoorde keuze te kunnen maken heb ik de verkiezingsprogramma's van de grotere partijen gescreend op hun aandacht voor mediation.Het resultaat is bedroevend. Het m-woord komt in geen enkel partijprogramma voor. Links noch midden noch rechts, heeft kennelijk interesse in een andere manier van geschiloplossing. Alleen de VVD en de SP wijden er, indirect, wat minimale tekst aan. In ieder geval iets, maar uiteraard veel te weinig. Zo spreekt de liberale volkspartij met nauwelijks een regel over buurtbemiddeling en pleit de partij voor Jan en Alleman voor conflictoplossing door dialoog en onderhandelen. Hartelijk dank hiervoor, al is het natuurlijk veel te weinig. Maar het kan nog erger. De andere partijen doen er namelijk volledig het zwijgen toe.
Ik ga hier geen pleidooi houden voor mediation, ik stel alleen vast dat de politiek, onze politici, onze volksvertegenwoordigers geen belangstelling hebben voor een andere aanpak van conflicten. Hartstikke jammer. Een gemiste kans, jawel. Maar het is natuurlijk geen onderwerp waar je mee scoort en je moet je dan ook zelf anders gaan gedragen ('practice what you preach')en dat is natuurlijk wat veel gevraagd voor de kemphanen en een enkele kempkip. Praten over de zaken die er voor ons land echt toe doen, aansluiten bij de werkelijke belangen en behoeftes van burgers, het zou betekenen dat politici met de billen bloot moeten en hun eigen belang opzij zouden moeten zetten. Conflicten oproepen is comfortabeler, bloot blijft toch een beetje griezelig.

En ik? Ik zweef nog steeds, tussen hemel en aarde, tussen weten en niet-weten. Ach, het duurt nog een paar uur voordat ik de stemknop ga indrukken. Misschien heeft Freek de Jonge vanavond nog een stemadvies.

(zie de programma's van CDA, PvdA, VVD, D'66, SP, Groenlinks, ChristenUnie, Partij voor de Vrijheid en EénNL.)

Mediation (oil on canvas)

Mediation, Gerhard Richter, Dresden (BRD) 1932; 320cm x 400cm, oil on canvas, 1986, Musee des beaux-arts de Montreal.

Het schilderij heeft niets te maken met mediation als conflictoplossingsinstrument als zodanig. Het gaat over ‘mediation’ in de betekenis van ‘voorspraak’. Ik heb het schilderij destijds gekozen voor de omslag van mijn thesis omdat het bij mij een beeld oproept van sterke emoties. Tegelijkertijd wakkert het de wens aan om die te kanaliseren en te ordenen en een plaats te geven in een ruimte van veiligheid en vertrouwen.



'Zonder titel', Ohkie Joun, gemengde techniek op linnen.

Toen mijn thesis in het voorjaar van 2006 als boekje werd uitgegeven, raakte de uitgever geïnspireerd door een schilderij van Okhie Joun (1953). Deze uit Korea afkomstige componist, dirigent en schilder woont sinds 1981 in Nederland. Het werk past wonderwel bij de kern van mijn verhaal. De interne mediator en zijn persoonlijkheid: oog voor de kleuren van elk verhaal, de diepere, onderliggende lagen, rustig maar intens, klaar voor verrassingen.

De interne mediator (interne mediation en beroepsethiek) is verschenen in de NMI Kennisreeks als speciale uitgave in de Masterserie Amsterdams ADR Instituut. Als je het wilt bestellen kan dat via www.nmi-mediation.nl of bijvoorbeeld via www.bol.com.

Master Advanced Mediation Practice

Vandaag is bij het Amsterdams ADR Instituut de thesisverdediging Master Advanced Mediation Practice. Een tiental mediators sluit hun Master af met ongetwijfeld prachtige en kleurrijke verhalen over conflictbemiddeling. Een jaar geleden stond ik er zelf. En met enig gevoel van heimwee denk ik eraan terug. Nostalgie of verlangen? Ik weet het niet. Vaststaat echter dat het een geweldig leerzame periode was en een inspirerende opleiding met als hoogtepunt: de thesis. Ontzettend veel werk, maar zo'n cadeau om weer eens te mogen studeren, om je weer eens volledig op een onderwerp te mogen focussen. Ik zou het zo weer opnieuw doen. De nieuwe masters wens ik hetzelfde gevoel toe en veel succes vandaag.

Een greep uit de onderwerpen die vandaag op de academische rol staan:

G.J. Kok: Kloof tussen burger en politie, benaderd vanuit leiderschap en mediation.
L.J.H. Grijs: Mediation als dialogisch principe - een verkenning bij Jürgen Habermas en Hannah Arendt.
L.J. Reijerkerk: Intercultural Mediation (maak er wat van, Linda!).
F.P. Bannink: Effectstudies van Mediation.

Voor informatie over de Master: www.adrinstituut.nl

Mijn debuut

Met wat lichte gevoelens van plankenkoorts schrijf ik deze eerste zinnen op (of in?) mijn weblog. Ik hoop dat het een actieve ontmoetingsplaats wordt voor iedereen die in het onderwerp is geïnteresseerd. Want het gaat over mediation!


Mediations liggen op straat, liggen voor het oprapen, in ieder geval conflicten doen dat. Oplossingen zijn vaak wat lastiger te vinden.


Vanochtend bijvoorbeeld in de spiksplinternieuwe Randstadrailtram van Zoetermeer naar Den Haag. Het ding reed weer eens niet probleemloos, vertraging, veel te veel rode seinen en tot overmaat van ramp: eerder uitstappen en vervangend vervoer. De emoties liepen hoog op, dat laat zich makkelijk raden.


Weg met Randstadrail! Verlangen naar de NS maakt zich van de passagiers meester. Vroeger was het beter, vroeger was alles beter. Nooit scheldende pasagiers, geen mokkende reizigers, perfect communicerende bestuurders. Kortom, voer voor de mediator, dacht ik. Maar ik bleef rustig zitten waar ik zat. Ik zie me al in die tram opspringen. Natuurlijk niet.
En de maandagochtend werd nog grauwer. Nu met de krant in de hand. Die idioot van een Saddam Hussein is ter dood veroordeeld. Boontje komt om zijn loontje, vindt George Bush. Geen verrassende reactie. Wel die van een andere wereldleider: Jan Peter Balkenende. Een gerechte straf, meende normen-en-waarden-Jan-Peter, maar ook overigens is Nederland tegen de doodstraf. Nederland wel, de premier niet of is het de lijsttrekker of God zelf. Ik weet niet meer welke petten de man op heeft. Oog om oog, tand om tand, dat is niet des mediators, dacht ik. En ik zat al niet meer zo rustig. Nu moeten we opspringen: mediators, peacekeepers, communicatie-op gang-houders. Maar niet in de tram.