Is er nog een wereld na de vakantie?

De vakantie is voorbij. Aan ruim drie heerlijke weken in de Abruzzen (Italië) is een einde gekomen. Het kantoorwerk is ook weer begonnen. Uitstel was niet meer mogelijk. De harde werkelijkheid is inderdaad de enige werkelijkheid. Je probeert nog de vakantie-emotie vast te houden maar dat lukt niet. Je had het kunnen weten, het is nog nooit gelukt. Dat is ook eigenlijk niet erg. Vakantie is vakantie en werk is werk. Dat maakt de vakantie niet minder zinvol - integendeel - maar het is ook niet zo dat je er door de vakantie "weer een jaartje tegen kunt". Nee, een dag op kantoor en je weet al niet meer beter. Nogmaals, het is goed zo. Als de grenzen zouden vervagen, dan zou er geen verschil meer zijn en zonder verschil verwordt uniek tot sleur. En dat moeten we niet hebben. Er zal weer vrolijk worden gewerkt en de volgende unieke vakantie komt er vast weer. Deo volente. Kom op met die mediations!