Met deze titel wil ik de draad weer oppakken. Het moet toch kunnen om af en toe het dagboek te vullen. Welnu, vol goede moed, zie hier beste lezer, een nieuwe bijdrage.
Dit weekend heb ik de nieuwe biografie van Van Agt (zie boekenlijst verderop in deze blog) aangeschaft en de eerste bladzijden zijn inmiddels verorberd en ik moet zeggen, met veel genoegen. Het leest als een spannend jongensboek, zullen we maar zeggen. Twee zaken vielen mij gelijk op. Op de eerste plaats dat Van Agt zijn werkzame leven voor de publieke zaak ooit begon als jurist op het Ministerie van LNV. Een ex-collega dus. Ik heb het nooit geweten en ik vraag me af of het op mijn departement wel bekend is. Van Agt begon bij LNV in 1958, mijn geboortejaar. Tweede bijzonderheid is Van Agts opmerkelijke zelfkennis en zijn omgang met conflictueuze situaties. Over zijn jonge jaren is te lezen dat hij in conflictsituaties steun zocht in spiritualiteit en zorgvuldig taalgebruik. Sic! Hij sprak gedistantieerd uit angst voor zijn eigen agressie. Hij moest zich zelf aan de teugel houden om niet al te snel in conflicten met mensen verzeild te raken. Maar dat was niet alles. Zijn manier van spreken stelde hem bovendien in staat tijd te winnen. En hij voegt daar nog aan toe: "Als ik me erg primair en in de meest simpele taal zou uiten, dan zou ik soms exploderen." Sic sic!
Ik zou meer mensen zo'n zelfkennis gunnen en de gave om niet te snel uit de slof te schieten. Van Agt heeft het in ieder geval geen windeieren gelegd.
Ik ben heel benieuwd naar de overige 450 bladzijden.
1 reacties:
Hee Friedel,
Interessante blog. Maar zo te zien ben je weer weg van teruggeweest!
Een reactie plaatsen